ALTIMETRIA
LOCALIZACION
Para chegar á riosa podemos facelo pola autovía A-66, saíndo en Pola de Lena e atravesando o porto do Cordal, ou ben desde Oviedo pola N-630, acompañando o río Caudal ata o cruzamento coa AS-231, que nos leva á Veiga.
Unha vez na localidade da riosa, collemos a estrada RI-2 e, no quilómetro 4 da subida, desviámonos pola RI-5 en dirección a Porció, continuando ata a cima.
BALANCE
FONTES
Segun parece hay unha en viapara pero xa te tes desviarte da subida, e temos tamen a de contador que cando nos fumos estaba non operativa.
DESCRICIÓN
Poucas cousas quedan por dicir do Angliru que non se teñan dito xa. Quizais só conten as experiencias e sensacións propias de cada quen. Enfrontarse ao Angliru é ter claro o que vas sufrir sobre a bicicleta ao mesmo tempo que gozas dun porto único, con ramplas que parecen imposibles de superar, no medio duns paraxes irrepetibles.
Podes saír chovendo en Riosa e acabar abafado pola calor en Viapará, ou atravesar unha néboa espesa para chegar arriba e atoparte cun inmenso mar de nubes aos teus pés. Iso si que é estar no alto: tes o mundo e o porto baixo ti.
Desde A Veiga, o Angliru comeza como moitos outros portos en Asturias: ramplas duras e moi duras combinadas con tramos algo máis levadeiros. Así será ata Viapará. Tras un tramo case chan á altura da área recreativa, a estrada érguese cara ao ceo… pero o peor aínda está por chegar.
Nada máis deixar atrás Viapará aparece o primeiro muro: Les Cabanes, unha dobre curva que nos vai dicir se estamos en condicións de afrontar o que queda ou se é mellor deixalo para outra ocasión, xa que aquí a pendente acada o 23%. Se conseguimos superar Les Cabanes, tras unha pequena tregua, a estrada estírase, case recta durante algo menos dun quilómetro, cunha media próxima ao 15%, que no Angliru ata parece pouco.
Así chegamos á curva de Llagos, que ofrece un breve respiro antes de volver poñernos mirando ao ceo, outra vez por riba do 15% ata a zona de Cobayos. E desde aí comeza o verdadeiro inferno: a Cueña les Cabres. O nome xa o di todo para calquera cicloturista. Tras a última curva de ferradura de Cobayos, aparece diante de ti, maxestosa, desafiante, eterna, a Cueña les Cabres. Case un quilómetro enteiro de agonía. Un quilómetro porque así o din, pero a sensación é de levar dez.
Superar este tramo é practicamente vencer o Angliru, pero non convén confiarse, porque axiña o porto volve poñernos no noso sitio ao chegar a L’Aviru: outra vez por riba do 20%, cun último esforzo antes de coroar en Les Piedrusines, a última zona de curvas de ferradura que nos leva ata a cima.
E arriba, a paz da montaña, a satisfacción de ter superado o porto —e mellor aínda se é en compañía de amigos—, a beleza da contorna, as montañas, os penedos… Un cúmulo de sensacións mentres, no Balcón do Angliru, deixas descansar as pernas e a mente.
Iso si, sen esquecer que a baixada tampouco se goza: é longa, técnica e bastante perigosa
MAPA
VIDEOS
FOTOS
Publicar un comentario