A Ventana A Porta do Ceo

LOCALIZACION

A subida comeza en San Martín de Teverga. Na rotonda da localidade tomamos a estrada AS-228, seguindo as indicacións cara ao porto. Desde este punto iniciamos unha longa ascensión que nos levará ata a divisoria entre Asturias e León.

ALTIMETRIA

BALANCE

- firme atópase en moi bo estado. -Poucas ramplas realmente extremas

-0 tráfico adoita ser moi reducido. -Sen elemento emblemarico na cima

A presenza de sombra é irregular. - Sen fontes coñecidas(solo o inicio)

O inicio entre acantilador e despois

dunha zona mais boscosa

-vistas top

FONTES

Na saida en San Martín

A menos dun quilómetro do alto, existe unha fonte nunha ladeira sobre unha curva á esquerda. Para chegar ata ela hai que subir por unha pequena senda bastante empinada.

DESCRIPCION

Estamos ante un dos clásicos portos asturianos que permiten comunicar o Principado coa Meseta. Non destaca por presentar ramplas extremas: apenas nos achegamos ao 10 % nalgúns puntos concretos. A verdadeira dificultade está na súa lonxitude e, especialmente, na continuidade da segunda metade da ascensión.

Son arredor de vinte quilómetros de subida e máis de 1.100 metros de desnivel, O perfil pode lembrar ao do porto de Somiedo, aínda que aquí o tramo final resulta máis esixente e sostido.

Saímos de San Martín de Teverga, localidade situada nun dos extremos da coñecida Vía Verde da Senda do Oso. Os primeiros quilómetros son bastante cómodos e permiten coller ritmo sen grandes esforzos.

A estrada comeza a inclinarse con maior claridade nas proximidades do Parque da Prehistoria de Teverga, aproximadamente no quilómetro 3,5. A partir de aí, a pendente vai aumentando progresivamente ata chegar á contorna de Cueva Huerta, unha das grandes cavidades naturais de Asturias e outro dos puntos de interese desta ruta.

Tras alcanzar este pequeno collado afrontamos un breve descenso que nos introduce nun dos sectores máis atractivos de toda a subida: La Estrechura. A estrada queda encaixada entre as paredes calcarias e o río, formando un estreito desfiladeiro polo que tamén atravesaremos un pequeno túnel.

É precisamente aquí onde o porto comeza a mostrar a súa cara máis seria. Agárdanos aproximadamente quilómetro e medio arredor do 8 % de pendente media, un primeiro tramo no que xa teremos que regular o esforzo.

Despois chega unha zona algo máis levadía antes de pasar por Páramo, o último núcleo habitado que atoparemos antes de alcanzar a cima.

A partir deste punto entramos nos dez quilómetros finais, que constitúen a parte decisiva da ascensión. Practicamente desaparecen os descansos e a pendente mantense de maneira moi constante, cunha media próxima ao 7,4 %. Non hai grandes paredes nin ramplas extraordinarias, pero a combinación de distancia, desnivel acumulado e continuidade fai que estes últimos quilómetros poidan resultar especialmente duros.

A paisaxe tamén cambia. A parte alta discorre durante bastante tempo entre árbores, atravesando un fermoso faial que proporciona sombra e unha atmosfera moi característica. Quizais por esta abundante vexetación as vistas sexan menos abertas que noutros grandes portos asturianos, pero o percorrido conserva un notable atractivo natural.

Finalmente alcanzamos a cima, situada na divisoria entre Asturias e León.

MAPA